Dewereldvankaat

Sunday, May 31, 2009

Plechtige communie : afschaffen ?

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:48 pm

Ik was vandaag – geheel in de geest van Pinksteren – op een plechtige communie. De viering althans. Nee, geen vormsel, dat zou later gebeuren, maar een hernieuwing van de doopbeloften.
Een kleine veertigtal kinderen van 12 jaar zaten er rond het altaar. Geen idee wat door hun hoofden en harten ging, maar toen ze als teken van ‘hernieuwing van hun doopbeloften’ één voor één het kruisteken met wat water uit het wijwatervat moesten maken, wist ik niet wat ik zag : maar liefst een klein tiental van deze kinderen kon geen correct kruisteken maken. Andere wisten zich totaal geen houding te geven want de fotograaf klikte ieder kind afzonderlijk op dit moment.
Toen de kinderen te communie gingen vond eentje niet beter dan de hostie mee te nemen en er mee te spelen.

Kijk, ik heb werkelijk niets tegen religie. Maar het moet een beetje serieus blijven.
Misschien moeten ze het gewoon afschaffen. Die dingen met kinderen. Dingen laten beloven die ze geeneens begrijpen. Laat ze later, als ze dan nog willen, kiezen. Als de cadeautjes er niet meer zijn en ze het doen om wat het is. En geef ze ondertussen een lentefeest of wat dan ook.
Dat lijkt mij voor het gros van de kinderen, ronduit eerlijker. Leren ‘doen alsof’ lijkt mij geen goede strategie.

Thursday, May 28, 2009

work in progres

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:58 pm

O, de zijnaden zitten nog niet ineen, er moet nog een rits in, de mouwen moeten nog worden afgewerkt, maar als je bedenkt dat ik in september nog nooit een naaimachine van dichtbij gezien had, dan ben ik best tevreden !
Hoe langer ik op de les zit, hoe sneller ieder project gaat.

Sunday, May 24, 2009

Summertime, when the living is easy

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:28 pm

Friday, May 22, 2009

op fototocht

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:00 pm

Liefje wou op fototocht in ons dorp. Of ik niet mee wou ? Waarom niet, het weer was prachtig en ik zou ‘m gewone fiets nog eens van stal halen. Zelf heb ik niet zoveel kaas gegeten van fotografie, maar ik vond het best leuk om de actie vast te leggen !

pubers

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:37 pm

Ze zijn op de hoogte van alles en je maakt ze niets meer wijs.
Ze weten wat ze willen en vooral wat ze niet willen.
Met stellige overtuiging poneren ze de grootste stellingen, barstend van zelfvertrouwen.
De hele wereld ligt voor hen open via televisie en internet.
Ze willen veel, ze willen alles, gretig als ze zijn.
De buitenkant.

En dan de binnenkant. Vol twijfels. Vol onzekerheid.
‘Doe ik het wel goed ?’, ‘Wat denken ze over mij’ ? ‘Ben ik mooi genoeg ?’.

Van sommige pubers ken ik alleen de buitenkant, lopen ze over mij heen met een zelfzekerheid, een president waardig, draait de hele wereld rond hen en geen ander.
Dan denk ik : hé, je leeft hier niet alleen ! Je bent niet het middelpunt !

Van andere pubers ken ik dan weer enkel hun binnenkant. Ze schrijven me brieven. Ze zijn stil en teruggetrokken, ik zou ze zo voorbijlopen.
Dan denk ik : hé, je bent echt niet alleen hier. Je mag best wel wat meer in het licht gaan staan !

En maar hopen dat het goed komt. Met beiden.

Wednesday, May 20, 2009

kuisen en schuldgevoelens (over het niet kuisen)

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:03 am

Ik heb een haat-liefde verhouding tot ‘kuisen’. Het zal wel een beetje meer haat dan liefde zijn, maar goed.
Vooreerst ben ik geen precies beestje. Geen neuroses hier op vlak van schoonmaken.
Anderzijds heb ik een ingebouwde grens wat rommel betreft. “Een beetje” kan, en “even kan”, maar dus niet ‘veel rommel’ of ‘voor langere tijd’. Want dan begint het mijn ogen uit te steken en verspil ik meer tijd aan het mij ergeren erin dan in iets anders.
Geheel geïnspireerd door de bijbel (jaja !) : “als uw oog u ergert, ruk het dan uit”, ga ik de strijd aan tegen de rommel.

Toch lukt dat opruimen en schoonmaken niet echt altijd. Volgende (bekende) problemen en obstakels zijn :

  • er is altijd wel iets dat dringender is
  • er is altijd wel iets dat leuker is
  • er is gewoon te weinig tijd

OK, reden 2 is misschien niet zo echt valabel, maar als je fulltime werkt, voor kinderen zorgt, dan heb je toch ook wel recht (?) op een paar leuke dingen, niet ? Hoe zou je het anders volhouden ?

Daarom wend ik mij meer en meer tot Flylady, mijn opruimcoach. Behalve de routinezaken (tafel na eten opruimen, afwasser laden en uitladen), geeft zij mij iedere dag een opdracht van … 1 kwartier en wel met een timer. Een kwartier en niet langer. Nu volg ik niet altijd het programma – het idee van de timer werkt bij mij ontzettend goed. Ik zet ‘m op voor een kwartier en geef mezelf de opdracht dat ik één kwartier lang niets anders zal doen dan onze slaapkamer opruimen. Een kwartier is niet lang maar o wat doe je veel als je echt gericht één ding doet. Wat niet gedaan is, is niet gedaan. Dat is voor een ander kwartier. Doe wat het eerst (in de slaapkamer) het belangrijkst is. Blijf terplekke.
Ondertussen heb ik mijn timer bijna overal mee. Het lijkt een beetje manikaal (en dat zal wel zo zijn) maar het werkt voor mij. Want ik beloon mij ook wel met kwartiertjes.

Het werkt omdat zelfs de meest saaie werkjes maar een kwartier duren (daarna doe je iets anders) en bovenal helpt het mij omdat ik voor de rest veel te weinig gevoel voor tijd heb. Als ik ‘naar mijn gevoel’ luister, dan heb ik altijd alle tijd. Ik kan aan iets beginnen en mij daar uren in verdiepen (of het nu intellectueel werk is, in de tuin, opruimen of iets anders) en dan verbaasd zijn dat het ‘al zo laat is’ en ‘ik nog zoveel wou (moest) doen’.

Dus voor wie zich herkent in dit alles, ga even een kijkje nemen bij Flylady . Er staat trouwens ook behoorlijke peptalk op, mocht je de wanhoop nabij zijn !

Saturday, May 16, 2009

de film / het boek / de film

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:09 pm

Ik zag de film en had deze week het boek uit. Vandaag 3 videotheken opgebeld, maar nergens verhuren ze nog de film. Het zal dus bij deze trailer blijven …
Van het boek heb ik alvast echt genoten !

update : toch de film gevonden en goedgekeurd !

Wednesday, May 13, 2009

de wereld draait door

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:41 am

Dit weekend las ik een artikel van Annelies Rutten in het Magazine van Het Nieuwsblad. Haar dochtertje bleek ‘s morgens ziek en dat was het begin van veel paniek. Niet omdat het dochtertje ziek was, maar wel omdat beide ouders moesten gaan werken, afspraken en deadlines hadden en niet zo meteen wisten wat te doen. Paniek alom, waarbij ze nog eens onder de indruk was van haar paniek : had ze niet eerst moeten ‘moederen’ ?

Een collega van mij zuchtte onlangs omdat ze ‘de zaterdag’ niet voor elkaar kreeg. 3 kinderen die naar muziekles (3 verschillende klassen en 2 verschillende locaties) moesten. Ze moest de hele voormiddag rijden van hier naar daar. “En dan kan ik ‘s namiddags beginnen met de kuis, de boodschappen”. Op zondagvoormiddag bereidde ze haar lessen voor. Want gelukkig wou manlief voor het ontbijt zorgen en het middagmaal. ‘s namiddags was het even rustig om – zoals wellicht vele vrouwen op zondag – aan de strijk te beginnen in de vooravond, want de meeste wasmachines draaien in het weekend.

Onlangs hoorde ik nog een jongen van een jaar of 13 in volle familiekring klagen over zijn mama die op zaterdag ‘seminarie moest volgen’. ‘Ik wil dat mijn mama thuis is in het weekend’. Een valabele wens van de jongen, maar ik denk dat de mama al net hetzelfde wou.
Later zag ik de moeder in kwestie die het gesprek had opgevangen. Ze voelde zich zo schuldig. Maar niet deelnemen aan het seminarie bracht haar job in het gedrang.

Soms vraag ik mij echt af waar we mee bezig zijn. We werken ons te pletter. Voor veel ouders is thuiskomen van het werk gewoon switchen van job : eten klaar maken, boodschappen doen, huis schoonmaken, zorgen dat iedereen nette kleren heeft, administratie afwerken, en … voor velen toch ook nog echt werken voor ‘het werk’.
Is het nog allemaal combineerbaar ?

Ik ken een mama met een prachtige carrière en die heeft resoluut voor een ‘nanny’ gekozen. Het was dat of mijn carrière op een lager pitje, zei ze. Ze konden het zich – echtgenoot ook een carrière – veroorloven. Tja, dat gaat goed daar. Maar krijg je daarvoor kinderen, om ze te laten opvoeden door een nanny en ze een kwartier of soms helemaal niet, op een dag te zien ?

Terug naar de haard dan ? In mijn jonge jaren bleven de meeste mama’s thuis. Ik had geen enkele vriendin wiens moeder wel werkte. Voor alle kinderen gold dat ze thuiskwamen en warm konden eten, mama was thuis. Ik kende alle moeders van mijn vriendinnen. Ik ging er spelen en om 4 uur kregen we van die moeders allemaal boterhammen met choco.
Ik heb er best goede herinneringen aan, maar ik ken evengoed oma’s – ondertussen in de 70 – die daar ook goede herinneringen aan hebben, maar heel veel spijt hebben dat hun leven zich beperkt heeft tot de thuiszorg.

Vermoeidheid. Ik hoor het bij al mijn vriendinnen met kinderen. Ze doen allemaal zo ontzettend hun best maar zijn doodop. “Later wordt het wel beter”, zeggen ze me, “als ze wat ouder worden”. Maar dat ouder worden laat dikwijls lang op zich wachten. Ik ken immers heel wat Mama Hotels. En dat ze hun kinderen graag zien.

Natuurlijk !
Ik denk dat wij de eerste generatie ouders zijn waarvan het merendeel beiden gaat werken. Wij zijn eveneens de generatie ouders die overladen worden met informatie over hoe je al dan niet je kinderen moet opvoeden. Door al die opvoedprogramma’s en -boeken wordt bijna constant de boodschap gegeven dat er zoveel kan misgaan en je bijna een bachelor nodig hebt om kinderen op te voeden. Eenvoudiger is het er zeker niet op geworden.

Wanneer zullen we de resultaten van deze generatie zien ? Zowel bij de kinderen als bij de ouders ? Hoe zullen we de eindrekening evalueren ?
Ik vraag het mij dikwijls af.

Thursday, May 7, 2009

boekske

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 6:44 pm

Ho, een mens moet werken natuurlijk. Regel 1 : ruim je bureau op. Nu zijn dat maar kleine spulletjes en zijn die gauw opgeruimd, maar zo’n schoon boekske, daar kan ik dus niet van af blijven hé ?
Met andere woorden : er is hier nog niets gewerkt !!!

Posted by Picasa

Wednesday, May 6, 2009

ik vraag mij af

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:30 pm

… (en dit wordt meteen een nieuwe rubriek)

Hebben katten echt een karakter ? Er lopen er hier 2 rond in onze tuin. De ene (oudste) is superlief en aanhankelijk. Als je buitenkomt verwelkomt die je gewoon en wil gestreeld worden. Aaien onder haar kopje vindt ze heerlijk. Kat 2 ligt altijd op de loer, maar komt nooit dichterbij. Ze vecht met de oudste kat. Heel hard en gemeen, met krabben.
Volgens mijn echtgenoot komt dat omdat ze een ‘slecht karakter’ heeft.

Zou dat ?
Hebben katten ook verschillende karakters ?
En kunnen ze een slecht karakter hebben ?

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.