Dewereldvankaat

Monday, April 28, 2008

mannen !

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:43 pm

Vandaag, na maanden, het nog eens geprobeerd : te lopen met een man. T’is te zeggen, mijn man ! En weerom was het een mislukking. Hij schoot in snelheid aan mij voorbij. Ik riep ‘m nog : pas op, je gaat jezelf opbranden (of zoiets) maar hij lachte en wees naar de heuvel. Zullen we die heuvel pakken ?
Na amper een kleine 2 km zei hij ‘gaan we wandelen ?’ en schoot na 2 minuten weer als een pijl voor me uit. Om weer te wandelen nadien.
Ik zag mijn Garmin alle mogelijke snelheden aangeven. Wat een ‘leuk loopje’ moest worden (ik ben een beetje op rust, dus geen zware trainingen) werd regelrecht een soort intervaltraining !

Mijn man en ik. We zijn de beste vriendjes, we sporten heel graag samen, maar lopen, daar loopt het mis !

Advertisements

Sunday, April 27, 2008

Stilte !

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:04 pm

Oma (schoonmama) belde gisterenavond met een uitnodiging voor het lokale koffiehuis. Want opa wou dat het zondag in het huis ‘stil’ was. Dus liever zonder vrouw. Schoonzus A. zou ook mee gaan, moest van haar man ook stil zijn. Mijn liefste durft het niet aan om het zo expliciet te zeggen maar knikte ‘blijf maar lang weg, je hoeft je helemààl niet te haasten, geniet er maar hééééééél erg van’.

Verdacht, zegt u ? Wat gaan die 3 mannen doen in alle stilte ?
Simpel : hun gebed leveren voor Luik-Bastenuiken-Luik.
Zoals u weet, bidt men in stilte. Zo ook deze drie mannen.
Ik ben stil geweest. En heb het goede voorbeeld gegeven.

Friday, April 25, 2008

Vol energie voor het weekend !

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:18 pm

Wauw ! Op vrijdagavond sta ik altijd iets moeilijker op maar begin des te enthousiaster aan de werkdag. Laatste dag weet je wel, de hele tijd door werk ik in het besef : straks weekend ! Yoewie ! Vol energie ren ik door de werkuurtjes, met middagvergadering er bij, nog wat babbelen met collega’s na de werktijd. Over het werk, jawel !

Wat een enthousiasme !

En dan, dan is het weekend. Dan kom ik thuis. Kan ik lekker doen wat ik wil. De hele avond voor mij. Niets al werken voor morgen.
Ja, dan kom ik thuis.

Ben ik doodmoe.
Wil ik alleen maar gaan slapen. Niks straffe plannen voor deze avond. Niets ‘allerlei leuke dingen’ deze avond. Niets energie.

tja, ‘t is weekend.

Thursday, April 24, 2008

de collega’s – we zijn ons

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:42 am

Ik heb, wat je noemt, een vlakke loopbaan. Net als mijn collega’s trouwens. Veel nadelen zijn daar aan, maar ook voordelen. Rust bijvoorbeeld. Geen collega’s die je willen wegconcurreren. Weten hoeveel je zal verdienen. Voorlopig kies ik voor de voordelen.

Eén van de gevolgen is ook dat de meeste collega’s lang, zo niet voor hun leven, ‘bij ons’ blijven. “Bij ons”, dat is ook typisch. Want behalve op een regenachtige dag waarop alles misloopt, spreekt niemand over ‘weg gaan’, of ‘bij een ander’ gaan. Wij zijn ons. Wij zijn ‘het werk’.

Sommige collega’s heb ik weten trouwen. Dat zijn ze nog altijd. Na 10,15 jaar. Er zijn er die nog jong waren en vrijgezel en intussen al vader en moeder zijn. Sommigen zijn zelfs – wat een gemak ! – met elkaar getrouwd. Er worden kinderen geboren en er gaan vaders en moeders dood. Er zijn kleine, zieke kinderen. Er zijn ouders die dementeren en verzorging nodig hebben. Er zijn ook zieke collega’s. Er zijn er die bondig in woorden zijn maar groot in gedachten. Er zijn praters en doeners. Er zijn er die alles kunnen. Maar de meeste kunnen gewoon veel.

Na al die jaren wordt het als familie. Ik ken mijn collega’s. Ik ken hun verhalen. Net als familie zitten er bij de collega’s allerlei soorten. Net zoals bij familie stel je je op een bepaald moment geen vragen meer. Ze zijn er en je moet er mee leven. Ze zullen er altijd zijn. In goede en kwade dagen. Dat vind ik het sterke aan deze lange collegaband. Als het er vandaag ‘tegen’ zit, dan weten we – willen of niet – dat we morgen weer verder moeten. Samen. Willen of niet.

Dat mondt uiteindelijk uit in solidariteit. We kennen elkaar. We zijn ons. Wie raakt aan één raakt, raakt aan allen.

Dit stukje is geschreven voor mijn collega’s.

Wednesday, April 23, 2008

ochtendritueel

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:24 pm

Wanneer ik wakker word vertoeft hij meestal nog in dromenland. Ik kijk hem aan. Hoe hij rustig slaapt. De vertrouwde lijnen van zijn gezicht. Hoe hij ver weg is, en toch helemaal dichtbij. Dan draai ik mij om. Mijn rug naar hem gekeerd. Om nog even in te dommelen, want het is nog vroeg. Te vroeg.

Hij wordt wakker, schuift zich naar mij toe en legt z’n arm over mij. Hij glimlacht. We zeggen niets. Ik glimlach terug.

Dat ik nooit of te nimmer achteloos voorbij ga aan dit dagelijks geluk !

Tuesday, April 22, 2008

De Tuinkamer (1)

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:29 pm

Goed nieuws van E-bay ! Ik heb ‘gewonnen’. Nou ja, dat zeggen ze daar dan zo mooi. Ik was de hoogste bieder. En de enigste. Wat betekent dat ik de startprijs betaald heb, en wel voor dit :

4 zo’n (zoals de vooraan op de foto, met de meer ronde vorm) stoelen voor 15 euro. Nu nog hopen dat ze in redelijke staat zijn. 4 stoelen voor mijn ‘Nieuw project’ waar ik vandaag echt aan begonnen ben : de tuinkamer !

Het is superleuk omdat ik eigenlijk een NUL budget heb. Toch heb ik de indruk dat het zal lukken. Ik heb al een oude houten tafel. Ik heb ze nog niet goed bekeken maar ik denk dat ze zelfs kan uitschuiven. Er is zeker zo’n mechanisme voorzien. De tafel heeft de voormalige boerin-eigenaar laten staan toen het huis hier verkocht werd. Vandaag hebben we die uit een van de stalletjes gehaald en in de schuur gezet. Vervolgens was het de beurt aan een ovalen spiegel, zo groot als een mens. Die heb ik tegen de achterste muur gezet. Zo’n spiegel is niet alleen mooi maar hij weerkaatst ook het licht.

Het volgende was de broodkast. Ik weet niet echt hoe zo’n kast in elkaar zit, maar er is een compartiment in voorzien dat van binnen metaal is, terwijl de rest allemaal in hout is. Volgens het liefje was dat om het brood in te bewaren. En waar heb ik dat op de kop getikt ? Bij de ‘oude’ rommel van het liefje die dat ‘ooit’ eens gekocht had … en naar (weeral) een van de stallingen had verhuisd.
Op zolder (god mag weten van waar dat komt) heb ik een oud schoolbordje gevonden, een rieten smalle mand van meer dan een meter, nog een kleine oude spiegel en een thermometer. Allemaal op zolder. Daar staan trouwens nog meubels van de boerin zaliger. Zelfs zo’n glazen (kristal ?) flesjes die zeker iets met ‘je mooi maken’ vandoen hebben. Voorlopig nog helemaal onder het stof.

Nu ja, voorlopig heb ik genoeg. Sterk, ik ben gaan winkelen in ons eigen huis. Met een beetje geluk kunnen we deze week de stoeltjes halen ! En als het echt zomer heb ik ook al tuinfakkels ! Die kregen de deelnemers aan de Sylvesterloop cadeau na hun loop ! (Dit blogje lijkt wel zoiets als ‘alles gratis !’)

Here comes the summer !

@Buffs : fotootjes komen. Nu ‘vergaap’ ik mij altijd wel aan jouw tuin, verwacht evenwel niet hetzelfde ! 😉

Monday, April 21, 2008

na de (loop-)depressie, de euforie !

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:36 am

Dit is een verslagje van de dag waar ik heel erg naar uit zag : zondag 20 april, de Ten Miles !

9:00
We staan op. Ik heb bijzonder goed geslapen, geen spoortje van angst of zenuwen meer voor de Ten Miles. Een klein ontbijtje (toch zenuwen) en op richting station.

11:40 : treinreis
Op de trein zitten al duidelijk lopers voor Antwerpen. We halen ons doosje pasta met stukje appel, ham en fetakaas boven. We zullen een klein uurtje over de rit doen.

12:20 : hoe raken we op Linkeroever ?
De metro’s zitten overvol en de ticketautomaat begeeft het. De kaartjesverkoper is nergens te vinden, wellicht is hij gevlucht voor zoveel volk. Uiteindelijk lukt het, we raken ter plaatse.

13:00
Wat een drukte ! Het doet mij denken aan Dwars door Hasselt maar er is hier duidelijk meer volk. De sfeer is ontspannen. Het weer is uitermate goed : alsof de weergoden de 10 Miles in hun agenda gezet hebben en goed weer verzekerd hebben.

14:50
Ik ga naar de start. Iedereen is opvallend rustig. Geen gedrum. Mijn Garmin was de eerste 80 meter al aan het lopen. Stop/Start. Ik haal rustig en diep adem : dit gaat lukken, al heb ik nog maar één keer in mijn leven 16 km aan een stuk gelopen. De sfeer is zo goed dat ik alleen maar rustiger word : dit kan niet stuk.

15:10
Het is begonnen. Ik loop over de blauwe registratiemat. Iedereen lijkt hetzelfde tempo te lopen. 9 km per uur. Dat is meer dan mijn streefdoel (8,5) maar ik wil ook niet achterop geraken. 9 km hou ik wel een paar kilometer vol en na verloop van tijd zal de massa zich wel verspreiden. De sfeer is nog altijd optimaal.

Kennedy-Tunnel
Al snel komen we de Kennedytunnel in. Garmin heeft geen contact meer met satelieten. Voor we de tunnel inlopen besef ik dat we op ‘De Ring’ lopen. In de Kennedy-tunnel beginnen mensen te loeien, fluiten en een regelrechte Mexican Wave te maken. G e w e l d i g ! Eenmaal uit de Kennedy Tunnel is het even inspannen om boven mijn 8,5 km te kunnen blijven, het is een behoorlijke klim. Ik steek een tandje bij.

Op 6 km is er waterbevoorrading. Zijn we nu al op 6 km ? Ik check mijn Garmin en die klokt ook af op zo’n afstand. Blijkbaar ‘stelt’ hij bij. De bevoorrading gebeurt knap. Geen opstopping, geen flessenhals. Ik probeer mijn snelheid redelijk te houden. Na een paar slokken gooi ik het flesje aan de kant. Lopen en drinken vergt een bijzondere training !

De mensen aan de kant zijn geweldig. Applaus, aanmoedigende blikken. Vrouwen zijn in het voordeel, want die lijken meer aanmoediging te krijgen. Nu en dan kijk ik op mijn Garmin. Ligt de snelheid onder de 8,5 km per uur, dan doe ik een kleine versnelling. Geen probleem wat de draagkracht betreft : ik voel dat ik nog veel overschot heb. Véél zelfs !

De trainingen worden beloond. Het parcours is gevarieerd dus het loopt als niets. Op de Meir verlies ik even mijn oriëntering. Lopen we nu richting Schelde of juist niet ? Wat geeft het, verkeerd kan ik toch niet lopen. We naderen de Waaslandtunnel.

Waaslandtunnel
We lopen de Waaslandtunnel in : in tegenstelling tot de Kennedytunnel is het bijzonder stil. Dit zijn de laatste kilometers.Er staan ambulances in de tunnel. Ik zie een man op een brancard liggen, zuurstofmasker op. Ik ben onder de indruk. Een beetje verder nog eens. De tunnel lijkt eindeloos. Maar ik heb nog altijd krachten. Nog altijd overschot.
We komen de waaslandtunnel uit en hup daar staan de mensen weer te supporteren. Ze zijn geweldig en roepen : ‘t is bijna gedaan, nog even ! In mijn gedachten dacht ik dat er nog zo’n 2,5 km volgden maar plots zie ik duidelijk ‘finish’ staan. Ik geef er een lap op en doe de laatste kilomter boven de 9 km.Ik loop over de registratiemap vol blijdschap en (nog !) in volle conditie. Ik loop onder de 2 uur maar dat is mijn bruto tijd.

Resultaat
In de Gazet van Antwerpen staat vandaag de netto-uitslag : 1:49 uur. Volgens Chat’n run (berekeningen) betekent dit dat ik een gemiddelde snelheid gehaald heb van 8,9 km per uur. Dat is werkelijk top gezien ik dacht dat ik geen 8,5 zou kunnen volhouden.

Mario heeft zijn beloning binnen : Kaat heeft met volle glimlach de 10 mijl beëindigd. Maar dat is niet alles. Ik heb deze 10 mijl ook echt op ‘het gemak’ kunnen lopen, volop genieten, nooit mezelf moeten motiveren of op mijn tanden bijten. Dankjewel Mario !

Proficiat aan alle lopers en dank aan alle supporters : de onbekende in Antwerpen en de bekenden die mij via mail, telefoon, SMS veel succes wensten ! Wauw !

Sunday, April 20, 2008

Het liep van een leien dakje !

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:28 pm

Morgen meer ! Yoewie !

Thursday, April 17, 2008

Tuindromen

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 1:02 pm

Clematis

Gisteren de hele namiddag in mijn kleine voortuin gewerkt. ‘Mijn’, want het is hier mooi verdeeld : manlief staat in voor de grote achtertuin, ik voor de kleine voortuin én de bijgebouwen van onze voormalige hoeve.

Na missie maagdenpalm werd het deze keer : witte clematis en (ook al witte) bruidssluier. Omdat beide planten iets nodig hebben om te hechten betekent het ook het zetten van bedradingen. Beide planten kunnen tot/meer dan 4 meter hoog worden en het is de bedoeling dat ze een groot stuk van een muur bedekken.

Clematis én bruidssluier is echter een gewaagde combinatie. De bruidssluier is veel heviger en wilder in groei dan de clematis, het zal dus een kwestie worden om een goed evenwicht te bewaren tussen beide partners. Ik heb getracht dit op te lossen door een kleine meter ‘zonder hechting’ te zetten, met andere woorden, een halve meter waar ze niet kunnen op kruipen. Zo hoop ik dat ze een beetje uit elkaars buurt blijven.

Bruidssluier

Ondertussen ondergaan de hortenisa’s van vorig jaar een groeischeut. Ze zijn al bijna verdubbeld in aanvang ! Ik hoop dat het mooi zal worden, ze zijn roomwit.

Omdat ons huis een verbouwde hoeve is, wil ik de tuin er ook ‘ouderwets’ laten uitzien. Ik meen dat hortensia’s, bruidssluier en clematis het hier goed zullen doen. Er zijn maar 3 tinten : groen (van de blaren), wit van de bloemmetjes en tot slot wat blauwig van de maagdenpalm. Het liefst had ik die ook wit gezien, maar we hadden nu eenmaal enkel blauwe en een nieuwe aankoop zou pure verspilling geweest zijn.

Voor de ‘stallingen’ heb ik nog prachtige ideeën. Wij hebben één grote schuur (waar vroeger de traktoren van de boer in stonden). Het is een hoge schuur die langs één kant helemaal open is. Hier komt een oude tafel en stoelen een mansgrote ovalen verweerde houten spiegel. Het zijn meubels die we hier en daar hebben bijeengeraapt : van de boerin die ze had laten staan in het (oude) huis en van hier en daar. Ze worden gebleekt, geschuurd en dan krijgen ze een crèmeachtige tint om het geheel er wat verweerd te laten zien. Ik kies wit om de schuur wat ‘lichter’ te maken.
Met een beetje geluk hebben we deze winter een fijne zomerkamer !

Voor de winter heb ik ook al plannen : met de ‘houtkachel’ die we hier op overschot staan hebben wil ik deze winter graag een ‘winterkamer’ buiten, mét lekker hout in de kachel ! Dromen maar !

Wednesday, April 16, 2008

Het Bernini-mysterie

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 6:54 pm

De laatste postjes kan ik – op een paar uitzonderingen na – meestal spreken van ‘genieten’. Zo heb ik de voorbije 2 weken echt genoten van het Bernini mysterie van Dan Brown. Ik vond het bijlange niet zo goed als het de Da Vinci code, die ik overroepen, maar toch een goede detective vond.

Hoe dan ook, het Bernini-mysterie kon mij boeien, al heb ik het boek niet gelezen. Ik heb ook de film nog niet gezien (uit in 2009) maar wel lekker genoten van de luister CD’s. In onze onovertroffen bibliotheek hebben ze tal van luisterboeken, en voor iemand met beperkte tijd is dat superleuk. Want zo strijk ik en ‘luister’ ik ondertussen naar een boek. Ik erger mij niet aan een file, want dat betekent dat ik nog wat verder in het verhaal kan blijven. Wachten bij de dokter ? Met mijn oortjes in vertoef ik in andere oorden. Kuisen ? Het hele huis galmen de stemmen van Robert & Victoria !

Als ik straks (juli) weer lang op het vliegtuig moet zitten zal ik via mijn lekkere Archos én filmpjes meepikken én naar boeken luisteren. Laat de anderen maar dik jaloers zijn !
Next Page »

Blog at WordPress.com.