Dewereldvankaat

Tuesday, January 31, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:03 am

curling

Twee nieuwe begrippen geleerd dit weekend : Volvomentaliteit (alles voor de veiligheid en het beperken van risico’s) en curling-ouders. Het tweede gaat over ouders die er alles om doen om alle mogelijke obstakels die hun kind kan tegenkomen in het leven, te verwijderen. Net zoals ze bij de curlingsport doen : het ijs met speciale borstels zo krasvrij maken zodat de platte schijf zo weerstandloos z’n doel bereikt.
Dat van die curlingouders zie ik alle dagen. Jongeren van 14 die nog nooit alleen een fietstocht hebben gemaakt. Die 24 uur per dag onder de het letterlijke toezicht zijn van “iemand”. Ouders die mee alle lessen studeren of die de leerkracht terecht wijzen wanneer zoon- of dochterlief een nota in de agenda kreeg.

Ik heb het dikwijls te doen met die jongeren. Hoe kan je zelfvertrouwen krijgen als volwassenen je voor elk falen proberen te behoeden ? Als geen enkele prestatie helemaal van jezelf is ? Als je nooit de kans hebt gekregen om jezelf te bewijzen en jezelf te overwinnen ?

Tegelijkertijd met het bericht over de volvo-mentaliteit en de curling ouders las ik in verschillende tijdschriften over het schrijnend aantal zelfmoorden onder jongeren. Zou er een verband zijn ? Want tegenover de bescherming die jongeren dikwijls krijgen staat ook een hoog verwachtingspatroon. Die jongere mag nog zo berschermd zijn, wat groepsdruk betreft, moet hij het zelf klaren. Op de een of andere manier moet hij zichzelf vinden, wat hij belangrijk vindt. Hij moet de kans krijgen te falen zonder dat dit grote gevolgen heeft.

Falen is out en wordt dikwijls afgestraft. Bij jongeren, bij volwassenen. Boeken, magazines, televisieprogramma’s leren ons hoe we ons moeten kleden, hoe onze relatie moet zijn, hoeveel keer naar bed en op welke wijze, hoe we kinderen moeten opvoeden (en hoe niet) vanuit de veronderstelling dat mensen het zelf allemaal niet meer kunnen.
Is het zo erg om soms regelrecht de bal mis te slaan ?

De mensen die ik het meest bewonder in mijn omgeving zijn zij die altijd opnieuw opstaan. Die risico’s durven nemen maar niet te beroerd zijn om het roer om te slaan als blijkt dat de ingeslagen weg niet succesvol genoeg is naar hun normen.
Risico’s nemen. Kan het nog vandaag ?
Durven we nog ?

Ik durf er geen volmondig ja op zeggen, maar ik stem wel voor.
Durf !

Advertisements

Sunday, January 29, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:44 pm

Inrichten huis

Twee leuken boeken die hier al een tijdje liggen : Woonbasics van Briget Bodoano en het nog leukere boek “Alles nieuw, originele interieurs met gevonden voorwerpen” van E. Chalmers.
Ik ben altijd onder de indruk van mensen die hun huis origineel weten in te richten. Met hopen geld is dat al een stuk makkelijker, maar sommige mensen slagen er in met een beperkt budget een grootse sfeer te creeëren.
Mijn husband-to-be houdt ook van oude meubelen en we beschikken al over een monumentale kleerkast en bureau van lang lang geleden maar de rest wordt toch nieuw. Een beetje jammer vinden we dat, want we (zullen) wonen in een volledig gerenoveerde Vlaamse hoeve die best wel wat “oud” karakter kan gebruiken.
Zo hopen wij ook op een “oude boerentafel”, liefst in eik, maar geen van ons zijn marktspeurders of zien het zitten om vele brocantewinkels af te schuimen. We weten ook te weinig af van de prijs te kunnen oordelen of die gerechtvaardigd is of niet.
Vrienden van mij weten dan weer in de kringloopwinkel de meest originele zaken op de kop te tikken… Hier zijn dergelijke winkels ook, alleen ontbreekt ons het oog… Sommige mensen hebben er gewoon oog oor, zien tussen de rommel de pareltjes en hebben ook nog eens de creativiteit om het stuk in kwestie nog eens om te toveren ook.
Vriendje waagde zich zo ooit aan een kast van 50 euro. Hij schuurde de lakverf weg en het geschuurde effect was honderd keer beter dan de oorspronkelijke staat.
Momenteel doet de kast nog dienst als rommelkast … Maar misschien wacht deze kast een nieuw leven als we eindelijk samen ons nieuwe huis bewonen ?
Dromen, dromen dromen…

Friday, January 27, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:33 pm

Lievelingskost

Van alle boeken die jullie aanraadden, was er geen enkel meer beschikbaar in de toch vrij grote stadsbibliotheek van Leuven. Het kan niet anders of het zijn inderdaad goeie boeken, want ze stonden in vele exemplaren in de catalogus.
Dan maar richting Fnac gegaan alwaar het ook niet echt wou lukken.

Ik ben tenslotte met een oude liefde thuis gekomen : Simone de Beauvoir. Als jonge twintiger was ik gek op deze dame, tien jaar later vond ik haar visie toch een beetje somber.

Maar voorlopig lijk ik wel een boek gevonden te hebben waarin ik lekker kan verdrinken ! En tja, in zekere zin blijf ik bij filosfie…

De aangeraden boeken reserveer ik evenwel !

Thursday, January 26, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:57 pm

provoceer niet

Misschien is het een van de tien geboden die ik niet ken, maar na mijn provocatie van gisteren (Ik val niet ten prooi aan Koning Winter) stond ik deze morgen op met een dikke keel en zonder stem.
Gedaan met al dat gekrakelei van mij !
Maar meteen extra motivatie om de boeken binnen te halen die jullie hebben aangeraden.
Ik ben dik content !

Wednesday, January 25, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:50 pm

januari en februariblues

Ik heb nood aan goede boeken en goede films ! Zie daar ! Of goede uitstappen ! Of vooruitzicht op een reisje ! Had ik mij voorgenomen om komend weekend naar zee te gaan, begint het toch wel niet zo te winteren ? Of laat ik mij te gauw ontmoedigen en moet ik toch nog bellen voor afspraak ? Misschien wel. (Wat had ik immers verwacht in de winter, dat het zou zomeren ?)
De boeken die ik momenteel lees, krijgen van mij het label saai, saai, saai. Al drie dagen bezig met ‘het zijn’ van Thomas van Aquino. Ploeter ploeter. Jaja, knik ik in mijn binnenste, het zal wel, het zal wel. Categorieën van Aristoteles, substantiële predicaten bij Aquino. Vergelijk : de ene met de andere. Invloed van de Kerk, blablabla… Ik lijk wel iemand die examens moet afleggen, maar nee, ik doe dit uit pure interesse (????).
Johan Anthierens. Eerste deel zit er door. Allemaal jongensbrieven naar zijn broer. Over zakgeld, over zijn eerste vriendinnetjes, over de boeken die hij leest. (Dit zou interessant kunnen zijn, maar nooit meer dan 2 lijnen bespreking). Tweede deel hopelijk beter.

Januari heeft mij verschrikkelijk te pakken.
Tijd om vrienden en vriendinnen te bellen en af te spreken !
En misschien toch naar zee ?
Wie geeft mij een tip van een meeslepend boek, of boeken waar ik het liefst heel januari (wat nog rest) en februari zoet mee ben ?

Tot slot : en ik ben niet de enige met het januarivirus ! Pakken zieke collega’s en de rest ook al niet echt energiek en in the mood. Hardnekkig als een junk hou ik mij aan mijn looptraining. Koning winter : ik weiger uw onderdaan te zijn !

Monday, January 23, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:49 pm

Goed financieel nieuws !


Tenminste, dat mag ik hopen want het gaat nog maar een ontwerp van een decreet dat de Vlaamse regering voor Pasen wil indienen.
Jammer voor mijn weduwe-moeder, voor wie het jaren te laat komt, het is nochtans de logica zelve !

Stel, je koopt samen met je man een huis. Je hebt lang gespaard en er samen van gedroomd. Je wordt samen oud en wordt hulpbehoevend. Je leeft van je pensioen en dat gaat goed, tenslotte is je huis afbetaald en zijn de kinderen de deur uit. Het pensioen is toereikend voor je alledaagse kosten én zelfs een extraatje.
Maar naarmate de leeftijd vordert verhoogt ook de kans op overlijden. Als je een regeling hebt dat de ‘langstlevende’ alles erft, dan ben je wel zeker van je huis, maar dan mag je van je pensioen wel plots flink wat successierechten betalen.
Voor veel (oude, maar ik veronderstel ook jonge) mensen is dat een steek in de rug. Je partner sterft en je moet plots belastingen betalen op de helft van je huis, terwijl je echt niet rijker geworden bent. Het gaat in hier dus niet over belastingen op een nieuwe rijkdom, tenzij je het huis onmiddellijk ten gelde zou maken natuurlijk.

Volgens de KBC-nieuwsbrief zou er een voorstel komen om die successierechten tot nul te herleiden. Goed nieuws !
Ik dénk dat ze hebben ingezien dat dat niet echt juist is…

Sunday, January 22, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 3:04 pm

Soup that body !

 

De soep is weer klaar ! Soep voldoet aan al mijn eisen : fastfood, gezond en gemakkelijk om mee te nemen naar het werk. Gemakkelijk in te vriezen ook.
Alle dagen drinken wij nu ons potje soep op het werk en wel met versgebakken brood (*) en zelfgemaakte yoghurt. We hoeven er niet voor naar de winkel en het is klaar als wij dat willen. Lang leve de technologie !

De soep op de foto is tomatensoep met brocolli (al zit er ook wortel, ajuin en prei in) én op smaak gebracht met een flinke scheut rode porto. Wie echt een voltreffer wil, moet eens courgettesoep met mascarpone en pesto proberen. Zalig lekker, alle collega’s gegarandeerd jaloers !

(*) na trouwe dienst heeft onze broodbakmachine het begeven. Morgen een nieuw exemplaar… Iemand suggesties ?  Posted by Picasa

Friday, January 20, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:02 pm

loom en energieloos

Januari : donker, regenachtig, alsof het leven stilstaat net zoals in de natuur.
Als het kon, koos ik voor een winterslaap. Ik denk dat het veel mensen goed zou doen. Alternatieve voorstellen die ik echt wel zie zitten, is ‘s zomers een uur langer werken en in de winter een uur minder. Ook de jongeren zouden er wel bij varen.
Want ook zij zijn moe en prikkelbaar.
Ik vroeg hen of zij zich daar bewust van waren en was verrast door hun inzicht.
“Als wij niet (dagelijks) kunnen sporten omdat de velden te nat liggen of omdat het regent, dan is onze dag dubbel zo zwaar”.
Sport maakt hen wakker, energiek en blij.
Niet sporten maakt hen loom en prikkelbaar.

Met deze wijsheid heb ik mij maar meteen aangemeld bij “morgen begin ik” !
Want ik wil wakker, energiek en blij zijn … (in plaats van loom en ….)

Tuesday, January 17, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:10 pm

mannen- en vrouwenstress

Ik geef het maar eerlijk toe : zelf ben ik van mening dat vrouwen meer te lijden hebben onder stress dan mannen. Mijn eigen totaal onwetenschappelijke verklaring hiervoor is dat tweeledig. Mannen houden zich met één ding tegelijk bezig en kunnen zich bijgevolg maar over 1 ding zorgen maken. En tweedes : mannen trekken het zich veel minder aan. Laat die broek maar vuil zijn, laat de afwas nog niet gedaan zijn en wat maakt het uit hoe ons huis er bij ligt als vrienden komen ?
Tot hier mijn onwetenschappelijke en sterk bevooroordeelde visie. (Grapje !)
Soit. Nu komt het serieuze werk.

Vrouwen zouden wel gemakkelijker stressgebonden aandoeningen krijgen dan mannen. Zeg maar de klachten die langs een zijweg stress verraden : buikklachten, migraine, chronische vermoeidheid etc. Mannen zijn dan weer gevoeliger aan structurele stressgebonden stoornissen, dus acute hart- en vaatziekten. Women get sick, men die. Dàt blijkt wel wetenschap en ik heb het natuurlijk van een ander.
Zo zouden mannen ook gevoeliger zijn prestatiestress, vrouwen liggen meer wakker over relaties.
Leuk is de volgende hypothese : in de oertijd konden mannen bij bedreiging (van een groot dier) twee dingen doen : aanvallen of vluchten (fight or flight), terwijl vrouwen een tend-and-befriend patroon vertonen : zich omringen door anderen (in groep sta je sterker) en het beschermen van de kinderen.

Of ik daar iets van herken ? Uiteraard heb ik geen herinneringen uit mijn leven als primaat, maar dat vrouwen meer wakker liggen van relaties dan prestaties, dat kan ik best wel geloven…

Monday, January 16, 2006

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:33 pm

Hondenetiquette


Ziko is al jarenlang de ‘men’s best friend’ van neefje en nichtjes. Een taaie brave hond, groot en harig, één en al aanhankelijkheid en de goedheid zelve.

Ziko blijkt echter ook onderhevig aan het januaridipje, want begin dit jaar gaf het beestje geen kik meer. Alsof het er allemaal niets meer toe deed.
Bij gebrek aan hondenpsychiaters werd hij naar de dierenarts gebracht die het ergste vreesde. Een aantal dagen observatie kleurden de hemel alleen maar met nog meer donkere wolken. Ziko wou niets, deed niets en plaste zelfs niet meer.
De dokter belde ten einde raad of hij de hond in zachte slaap mocht wiegen.

Liever niet, besloot mijn familie wijselijk, als hij dan toch moet sterven, dan toch liever tussen de geliefden en niet ergens op een ziekenbankje in het hondenziekenhuis.

Dus werd de hond meegenomen. Eenmaal de hondenkliniek buiten perste het beestje er alles uit in één grote opluchting. Hij zag er meteen een stuk beter uit !
Wellicht had hij dat als goed opgevoede hond niet gedurfd in het ziekenhuis, daar was immers geen buitenlucht noch paaltje te bekennen.

Ziko is terug thuis, “verlost”, maar nog niet helemaal de oude.
Hopelijk komt hij helemaal terug en is het maar een winterdipje.
Wij zijn alvast fier op hem !

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.