Dewereldvankaat

Saturday, December 31, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 3:00 pm

Frustratie op de laatste dag

...ik kan er nog altijd om lachen… op aanraden van Asfaltkonijn besloot ik gisterenavond een domeinnaam én (eigenlijk overbodige, maar altijd handige) webspace te kopen bij B-one. Ik bekijk alles rustig, vul mijn visagegevens in … druk op het knopje “aankoop” en hup, het scherm vernieuwt gewoon : dus opnieuw de vraag om mijn creditcardgegevens in te geven. Ik denk, héla, geen twee keer en wacht op een mogelijke bevestigingsmail.
Die komt er niet. Ook deze morgen niet.
Dan maar gebeld naar Visa, of dat geld van mijn rekening is of zelfs geregistreerd is als betaling. Zij zeggen me van niet : ik kan de aankoop gerust opnieuw doen…
Dus vandaag tik ik weer netjes mijn aangevraagde domeinnaam in, creditcardgegevens … druk vervolgens op het knopje “aankoop” en huppeldepup, weerom hetzelfde liedje : opnieuw vraagt hij mijn creditgegevens.

Voorlopig zal het dus nog even het moeilijke KULeuvenadres blijven…

Friday, December 30, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 1:00 pm

Het was een prachtig jaar !

Het was het jaar waarin

  • het duidelijk werd dat ik de rest van mijn verder leven wil doorbrengen met mijn liefje !
  • we begonnen zijn aan onze bouwplannen
  • evenwicht werk en leven bereikt is
  • ik een zwaar ongeval had en het even leek alsof het niet in orde zou komen…maar
  • bovenal heel gelukkig was
  • Ik ben dankbaar om

  • de warmte en vriendschap van zowel vrienden als familie, als collega’s
  • de geboorte van Barbara, een nieuwe generatie in onze familie
  • mijn herstel na mijn ongeval, het had veel erger kunnen zijn

    Wat mij bijblijft van 2005 is

  • De miserie van mensen in de door natuurrampen getroffen gebieden, het leek/lijkt niet op te houden
  • Het groeiend wantrouwen tussen het westen en een deel van de islamitische wereld
  • Het conservatisme en de hoogmoed van de VS
  • De opeenvolgende overwinningen van Tom Boonen
  • Het generatiepact en de grote onduidelijkheid in de Belgische politiek, de wegdeemsterende identiteit van de regeringspartijen
  • Dit wordt 2006 voor mij

  • het jaar van wellicht veel bouwzorgen
  • maar ook het jaar om het nieuwe huis te bewonen
  • het samenwonen met mijn lief !
  • nog meer genieten van mijn werk, het gaat altijd beter

    en als er al voornemens zijn

  • opnieuw mijn passie voor lopen opnemen, als ik eenmaal begonnen ben is het niet meer zo moeilijk, het is vooral weer beginnen !
  • nog selectiever televisie kijken en nog meer lezen
  • mij verdiepen in de kookkunst (die mij niet ligt)
  • veel etentjes organiseren, investeren in kwalitatief social life, bovenal de vrienden
  • blijven opletten zodat het evenwicht leven/werk behouden kan blijven
  • blijven wandelen en genieten van de natuur
  • Wanneer ik dit lijstje bekijk, dan merk ik tot mijn grote verbazing dat alle grote dromen in mijn leven verwezenlijkt zijn : Een man om van te houden, een fijn huis om in te wonen, werk- en financiële zekerheid (altijd handig), lieve en betrouwbare vrienden door de jaren heen….

    Zal mijn leven nu saai worden ?
    Als ik het zo bekijk, wel ongelooflijk voorspelbaar.

    Het zal dus nu en dan gekruid moeten worden met enig avontuur !

    Thursday, December 29, 2005

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:39 pm

    Nieuwe Kaat in 2006

    … nieuwe domeinnaam (suggesties voor hosting welkom !)
    … nieuwe domicilie
    … nieuw huis
    … en nog veel groot nieuws… ! (later !)

    Wednesday, December 28, 2005

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:23 pm

    Citaat

    De politicus die alle taken naar de school doorschuift, is een luie politicus. Als je de maatschappelijke opdracht van de school overschat, kweek je alleen maar gefrustreerde leraren. De school is niet goed voor elk lek dat ouders laten ontstaan. (…)
    Waar het om gaat is meer zuurstof in het onderwijs blazen, zodat de teamleden zich kunnen concentreren op de kern van hun vak.

    W.D.B. van de
    OCNV(Nederlandse tegenhanger van het Vlaamse COC), met excuses voor al deze afkortingen, maar voluit geschreven klinkt het nog erger !

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:11 am

    (kerst-)vakantiejob

    PC game CSIDe hele nacht gedroomd dat ik een moord op een jonge striptease aan het oplossen was. Het is eens iets anders.
    Het was mij barre ernst, ik voerde het forensisch onderzoek uit alsof ik een ware pro was. Deze morgen bij het ontbijt had ik mijn nieuwe theorie al klaar. De hoteleigenaar bleek verschillende keren gelogen te hebben, o.a. over hoe goed hij Kelly kende. Haar vriendin deed alsof ze vriendinnen uit een ver verleden waren maar ze droegen beiden dezelfde armband met inscriptie, doe je dat, als je elkaar al jaren niet meer gezien hebt ? .De forensische wetenschap van CSI

    Genoeg vragen dus om vandaag nog een rondje CSI te spelen. Want dat bracht de kerstvakantie ook meeOm het allemaal nog echter te maken kreeg ik ook het boek over de forensische wetenschap bij CSI, het leest als een trein en … doet mij nog meer geloven dat ik mijn roeping gemist heb !

    Saturday, December 24, 2005

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:45 am

    kleine goden

    ModiglianiOnlangs had ik een moeder op gesprek die doodop was. Gewoon : uitgeblust. Toen het gesprek een beetje verder ging bleek dat ze doodmoe was van het grote feest dat ze voor haar zoon’s verjaardag had gegeven, (en dat hij niet leuk vond), dat de kerstvakantie volgepland was met kinderuitstappen en dat ze al jaren toverkunsten moet doen om haar agenda aan te passen aan de autoritjes die zoon (en dochter) nodig hadden voor de vele activiteiten die ze hadden als muziekschool, voetbal enzovoort. Zelf werkte ze fulltime, ‘want kinderen kosten veel geld’.

    De vrouw was uitgeput, dat zag je zo. Toen ik even opperde dat ze misschien ook wel voor zichzelf mocht opkomen en haar hele leven niet in functie van de wensen van haar kinderen moest laten bepalen keek ze mij verontwaardigd aan.
    Het zijn wel kinderen ! Het mocht niet in vraag worden gesteld.

    Ik zag haar zoon die verveeld naar mij keek omdat het gesprek met zijn mama nu nog niet afgelopen was. De moeder stapte op en de zoon vervoegde haar.

    “Gaan we nu naar de Fnac dat nieuwe spel van playstation halen ?”, hoorde ik de zoon zijn moeder vragen. Hij trok aan haar arm.
    De moeder glimlachte.
    Ze glimlachte naar haar kleine god voor wie ze haar leven geven wou.
    Doodop of niet.

    Ik zag haar buitengaan en hoopte dat de jonge god (en zus godin) zich niet zouden ontpoppen in jonge dictators.
    Ik zag de jongen en dacht aan enkele jonge mensen in Leuven, afgestudeerd en zonder werk. De mama zorgt nog evengoed voor hen (wassen, kuisen) maar zij zijn zelf het noorden kwijt.

    Ze vinden hun weg niet, zijn gefrustreerd en het ontbreekt hen aan ondernemingszin.
    De grote wereld lijkt in niets op de wereld die ze kenden.
    De ouders vinden het doodjammer. Als ze konden, solliciteerden ze in plaats van hun kind.

    Friday, December 23, 2005

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 6:54 pm

    Christmasblues…

     
     Posted by Picasa

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:57 am

    Kerstzenuwen

    Deze morgen werd ik wakker met een lichte zenuwachtigheid. Geheel niet mijn stijl, zeker al niet omdat vandaag op het werk alleen maar Kerstontbijt, Receptie, Kaas&Wijn op het menu staan. Niet bepaald stresserend dus.
    Maar ook zonder kalender weet ik dat het morgenavond Kerstavond is en dat ik, hoe goed georganiseerd ook, nog voor de voorgerechtjes moet zorgen, het dessert en dat ik achter liefje aan moet zitten om hem nog eens te herinneren aan zijn deel van de cadeautjes, administratieve verplichtingen (papieren !) die voor de kerstvakantie in orde moeten zijn, en dat het huis-in-staat-van-verbouwing toch nog moet worden schoongemaakt.

    Erg van mezelf vind ik het, maar deze morgen dacht ik : ik wou dat het al voorbij was. Kerstdag ! What the hell is wrong with me ?

    Maar als morgenavond het haardvuur brandt, we samen aan tafel zitten, het glaasje wijn in onze hand, terwijl de kaarsvlammetjes in onze ogen flakkeren, zal ik weer helemaal vol contentement zijn.

    Tja, niets voor niets.

    Tuesday, December 20, 2005

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:28 pm

    Ingewikkeld

    ons droomhuisje...Dat de aankoop van een huis met verbouwingswerken zo ingewikkeld was, had ik mij niet kunnen voorstellen. De staat speelt werkelijk hide and seek. Enerzijds moet je van alles betalen, anderzijds zijn er heel wat subsidies. Betalen is nooit een problemen, de fiscus vindt je wel en o wee als er iets niet klopt. Maar wegwijs raken door de reglementering van de subsidies is een andere zaak. De regelgevingen verschillen dan nog per gemeente, provincie, sommige zaken worden bepaald door het gewest, andere zijn weer federaal.
    Ik denk echt dat veel mensen van alles mislopen waar ze wel degelijk recht op hebben, en nog erger : wij zullen zo’n mensen zijn.
    Je zou al bijna je job halftijds moeten staken om je met de opvolging van papieren en werken bezig te houden.
    Ondanks dat we nog maar in het “papieren” stadium zijn hou ik mij vast aan het beeld dat ik voor ogen heb van onze nieuwe thuis. Het is maar goed dat je weet dat het ‘voor altijd’ (of toch heel lang) zal zijn. De werken zijn één ding, maar de ‘papieren’ zijn al minstens zo erg !

    Even frustratie ventileren !

    Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:50 am

    Pesten op het werk

    mayonaise op je gezicht, grappig of erover ?Een aantal jaar geleden werd ik, naar aanleiding van de nieuwe wetgeving, “aangeduid” als bemiddelingsfiguur inzake ‘pesten op het werk’. Ik mocht meteen, samen met een collega, enkele studiedagen volgen.

    De wet is er gekomen naar aanleiding van de zelfmoord van een postbeambte. De verontwaardiging was groot dat zoiets mogelijk was.
    Toch blijf ik met de vraag zitten of zoiets juridisch op te lossen is.

    Vooreerst is er de bewijslast. Dikwijls gaat het over interpretaties, het gewicht dat aan kleine gestes en gebaren wordt gegeven. Zelden of nooit gaat het over echt zichtbaar criminele feiten als stelen of fysiek pijnigen. Voor de ene een grapje, een opmerking, de vrijheid van meningsuiting, voor de andere kwetsend. Soms gebeurt het ook heel fijntjes : minachting, sociale uitsluiting, zorgen dat de andere net niet krijgt wat hij wil. Probeer de twee partijen maar op dezelfde lijn te krijgen !

    Veel moeilijker wordt het wanneer het om een ondergeschikte gaat versus iemand die hoger op de bedrijfsladder staat. De baas blijft de baas, geen enkele wetgeving die dat verandert. Nu is die baas niet per definitie de “kwaaie gast”, maar wel diegene die mee interpreteert, ook als het over een kwestie tussen twee collega’s gaat.
    Komt er inderdaad een onderzoek, dan wordt “het slachtoffer” op dat moment wel heel erg beschermd maar komt er een enorme stress over het bedrijf. Iedereen voelt zich geviseerd, heeft een mening voor of tegen, begint te twijfelen aan de waarde van zijn daden en woorden. “Als je daar al niet tegen kunt”, “Het is toch zo”, “Mag ik mijn gedacht niet meer zeggen”, “Hij doet toch ook van alles”.
    En de boot is vertrokken om nooit meer met alle manschappen te haven binnen te varen. Verdeeldheid troef.
    Wanneer dergelijke spanningen in de juridsche sfeer moeten worden gebracht is het hek van de dam.
    Het vertrouwen is geschonden en meestal kan niets het (vermeende) lijden nog goed maken.

    Blijft de vraag natuurlijk of het dan maar zo gelaten moet worden.
    Ik vrees het ergste.

    Tenslotte is er de rol van de bemiddelaar. Dat hij er ‘middenin’ zit kan alleen betekenen dat hij zich dik in nesten werkt. Je kan het nooit goed door voor iedereen. Dus daar sta je dan, met al je goede bedoelingen.

    Next Page »

    Create a free website or blog at WordPress.com.