Dewereldvankaat

Thursday, April 14, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 2:31 pm

megadope

dit is echt wel megadope
mijn schouderspier ligt hopeloos in de knoop
ik voel mij 1 wandelende kramp
milledju godverdamm(p)(t)!
ik denk dat ie klaar is voor de sloop
of beter nog de uitverkoop

geeft iemand mij nog een sprankeltje hoop?

Dit stukje gelezen bij Lien, waar al meer herkenbaars te lezen is.

Wednesday, April 13, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:19 am

ongeval (bis)

Eindelijk eens voor de computer. Dat lukt niet zo goed, wegens de lichtsterkte. Voor het eerst trouwens duidelijk dat daglicht zachter is dan het licht van televisie en computer. Ik zal het wel geweten hebben, ja.

Nu en dan sta ik nog even stil bij wat mijn ongeval had kunnen zijn. Tegen 110 van uiterst links naar uiterst rechts, de heel sterke vangrails. De bezorgheid van de brandweer, de zeer vriendelijke politie-agenten. De hulpeloosheid ook, help mij : ik kan en weet niets. Ik weet niet hoe ik uit deze wagen moet komen.
De papiermolen begint te draaien. Diegene die mij gehinderd heeft is er vandoor gegaan, de getuige kent enkel het merk, type en kleur.
Ik herinner mij dat alle auto’s doorreden op de E40. Omdat stoppen gevaarlijk is wellicht.
Behalve die ene dame dan, die stopte, al zaten er kinderen achterin de auto. Ik ken haar niet. Dankjewel lieve dame.

Monday, April 11, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:27 am

vangrails E40

Vorige week aan de lijve ervaren dat vangrails sterker zijn dan mijn auto.

Veel gedachten, niet voor de blog maar bovenal : het had veel erger kunnen zijn.
Alleluia, ik leef !

Monday, April 4, 2005

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:48 am

onvelig Brussel ?

Wie naar Brussel gaat, moet echt een ommetje langs de Grote Markt doen om er kennis te maken met de afvalmensen van de Duitse Kunstenaar HA Schult.
Schult, die ook al in Moskou zijn mannen en vrouwen liet zien. Daar mocht het publiek kennismaken met de computer- en colamens, maar de burgemeester van Brussel zag dat niet zitten. Omheind, die mensen !
Jammer, want veel gaat verloren, je ziet ze niet individueel maar altijd als groep, en … gevangen door moderne tralies.
In Egypte is het natuurlijk NOG indrukwekkender…
Het doet je zo – en wellicht bewust – denken op de duizenden Chinese soldaten in keramiek.

Create a free website or blog at WordPress.com.