Dewereldvankaat

Wednesday, June 30, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 3:39 pm

kaat is still alive !



jajaja, het is waar, mijn blogje was ronduit aan het inslapen ! Niet dat er hier IRL veel geslapen werd, integendeel, er gebeurde zoveel dat er nauwelijks tijd was om enig avontuur aan deze blog toe te vertrouwen !

Jammer, jammer, maar de voorbije avonturen zullen hier ook hun neerslag niet vinden, evenwel de langluie zomervakantie die nu voor mij ligt, uitdagend en stralend om er in te vliegen !

Veel plannen zijn er nog niet, maar de kriebels komen langzaam, lees : nu het eindelijk zo ver is kan het CONCREET worden. En dat zal wel allemaal te lezen zijn op dit blogje.

MOCHTEN er zich mensen zorgen gemaakt hebben over het slappe saaie, zombie-achtige toontje hier, MOCHT u gedacht hebben dat het mij niet goed ging, of dat ik er het schrijversbijltje had bij neergelegd : NO WAY ! Er is ondertussen behoorlijk veel geschreven, zij het niet op blogwijze en is het ondertussen de gestalte aan het krijgen van een warempele roman.

I’m alive & kicking !

Friday, June 25, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:26 am

Gratis Hotmail wordt interessant

Gelezen bij www.internetaddict.be : naar aanleiding van het aanbod van Google om aan z’n mailboxen een ruimte van 1 Gb te koppelen (ja, u leest het goed), verruimt Hotmail nu ook de mogelijkheden : attachments tot 10 Mb en een totale ruimte van 250 Mb.

Kloppen doen ze Google in hun aanbieding vooralsnog niet…

Thursday, June 24, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:49 am

vakantiestress



Nu de vakantie met rasse schreden naderbijkomt, voel ik bij mezelf meer dan een beetje vakantiestress. Help help help !

Voor mij liggen 2 maand ongestructureerde tijd en dat doet mij toch even om adem happen. Ik besef best dat ieder ander mens een gat in de lucht zou springen, maar de ombuiging van druk druk druk naar immens tijd tijd tijd vraagt nog enige aanpassing van geest en lichaam.

Ik zou die vakantie, zoals ik al nog gedaan heb, natuurlijk kunnen volsjouwen met dingen te doen, enzovoort, maar ik wil dit jaar wel eens de uitdaging aangaan om te leven volgens het adagio ‘go with the flow’. Wat zoveel betekent als de mogelijkheid vandaag via internet een vliegtuigticket te boeken en morgen al op de luchthaven te staan.

Ik flirt met mogelijkheden, de laatste tijd heb ik het nogal op wandelen, is Santiago de Compostella een optie ? Of verken ik Frankrijk tevoet ? Of wordt het toch Azië, mocht ik bv. een goed ticket vinden richting Thailand (alweer !) waar ik toch goeie herinneringen aan bewaar en weet dat ik mij daar meer dan een beetje in mijn sas voel ?

Voorlopig is het dus toch nog iets te spannend.

Tuesday, June 22, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 3:05 pm

boetedoening

Dag B-8 : op weg naar het ziekenhuis, ik haal net de afspraak

Dag B : “zware overtreding”, XXX euro, gedaan op dag B-8.

Dag B+1 : verdorie, verdorie, wat een weggegooid geld !

Dag B+2 : ik zal het maar overschrijven zeker ? Ai, geen mogelijkheid om over te schrijven ! Ik moet boetezegels kopen.

Dag B+5 : eindelijk raak ik in het postkantoor : reistijd + aanschuiven : 40 minuten.

Wat blijkt ? Het papier moet naar de Philipssite (rand Leuven) terwijl het politiekantoor zowat schuin tegenover het postkantoor is.

Poging ondernomen om het toch daar te doen.

5 wachtenden voor mij. Wachttijd : 20 minuten.

“Is het nu in orde ?” vroeg ik de politieagente van dienst.

“Ja hoor !”

“U bent zeker dat ik geen fysieke dwangarbeid hoef te doen ?”

Ze kon er niet echt mee lachen. De “superboete” was al erg genoeg, – al ben ik geen voorstander van hard rijden – maar dat ik nog eens meer dan een uur kwijt ben en mijn verhaal aan 2 mensen moet uitleggen (eu ja, te vlug gereden…) dat vind ik eerder middeleeuws !

Monday, June 21, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 7:28 pm

Vrienden

Ik kan er blijven over schrijven natuurlijk, over vrienden.

Nu en dan verrassen ze mij. Tonen ze mij het leven op een manier die ik niet vermoedde. Tonen ze mezelf zoals ik mezelf niet kende.

Het zou bedreigend kunnen zijn.

Maar het is het niet.

Het komt immers van een goeie vriend.

Saturday, June 19, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:34 am

Wie – waar – hoe – waarom ?

Al de hele week laat volgende gedachte mij niet los : als 1/4 van de Vlamingen op het Vlaams Blok stemt, dan is het onwaarschijnlijk dat ik niemand van deze stemmers zou kennen.

Nu wordt er in mijn omgeving best wel open over politiek gepraat (veel rood en groen en nu en dan wat blauw), maar niemand, werkelijk niemand heeft zich tot het Vlaams Blok bekend.

Ik vermoed onder de (nieuwe) Vlaams Blokker enige schaamte, al klopt het wellicht dat eenmaal de stap gezet, een tweede stem voor hen gemakkelijker is gekleurd.

Volgende truuk was die van eliminatie. Tijdens de gesprekken probeerde ik na te gaan voor wie ze niét zouden stemmen. Het maakte mij niets wijzer.

Blijf ik dus bezorgd over dat vierde Vlaams Blokkers waarmee ik Vlaanderen deel. Eerste onderzoeksresultaten, oa van Peter Van Aelst (Antwerpen) leerde al dat het Blok verruimd is, dat het niet meer de klassieke foertstemmers zijn, noch een gefrustreerde laag.

Ook Jan Modaal ziet heil in het bruine goed.

Met andere woorden : ze geloven dat wanneer Filip en de zijnen het voor het zeggen zouden hebben ons land er beter, frisser en gelukkiger zou uitzien.

Nu kan ik dat best geloven van andere partijen waarvoor ik niet stem, dat daar ‘geluksboodschappen’ inzitten die mij niet onmiddellijk boeien. Maar het Blok ?

Een beter Vlaanderen waarvan het geluk gestoeld is op haat, discriminatie, eigenbelang ?

Gisteren nog zag ik Anke Vandermeersch op TV. Wat vrouwen in het blok, wat diplomatie, een paar goeie communicatoren en het Blok gaat nog vooruit.

Wat is de tegenstrategie ?

Wednesday, June 16, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:43 pm

Luis !



We hebben een Mexicaanse gast in huis en het huis is er alleen maar zonniger op geworden ! Luis studeerde jaren geleden in Leuven en werd zo’n vriend aan huis. Sedertdien keert hij eens per jaar naar Europa terug om wat onderzoek te doen of gewoon, te genieten van de vrienden van toen.

Gisteren nog zat ik bij een vriend die ooit een reisje naar Mexico had gedaan en op z’n T-shirt de afbeelding van een – wellicht – Azteekse kalender had staan. Genoeg aanleiding voor Luis om er de volle uitleg aan te geven. Over de Venuskalender, de zonnekalender, het belang van de slang, de eeuwigheid en het punt waarop de zonnekalender en de Venuskalender elkaar terug vonden, iets wat maar om de 52 jaar gebeurt trouwens. In het midden van de kalender het punt waar man en vrouw elkaar vinden als scheppers van nieuw leven.

Tussendoor lekker aan de wijn genipt, gedroomd over onze komende vakanties. Ik kon op 29/6 naar Cancun vertrekken maar zou nog eens 230 euro moeten betalen om mijn internationaal paspoort in sneltempo in orde te maken. Dat reisje gaat dus niet door, maar vrijdag ga ik vast die reispas in orde maken. Twee keer sla ik zo’n aanbod niet af !

Viva !

Saturday, June 12, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:06 am

zwanger

Het hele huis is hier zwanger van de langluie zomervakantie. Al een hele maand doen we aan voorproefjes : wandelen onder het dak van de hemel, op een bankje ‘s nachts turen naar de sterren, (een vallende ster !), poëzie lezen, ‘s avonds bij kaarslicht eten, en wanneer we stil vallen, de ogen sluiten bij muziek uit lang vervlogen tijden.

Het werken – helaas, helaas – wordt steeds moeilijker.

Thursday, June 10, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:49 pm

Vrije dag



… en echt naar buiten gaan, zit er niet in, al kan de regen mij eigenlijk weinig deren. Gisteren nog met een hele groep tieners in het gras gespeeld. Op blote voeten. Mocht niet volgens hen, staat zelfs in het reglement. Ik had er geen weet van. Sandalen terug aan dus.

Deze morgen vroeg opgestaan en verder gelezen in Paravion van Hafid Bouazza. Een magisch poëtisch boek. Tijdloos verhaalt het over geuren, het maken van eten, het liefkozen van je geliefde, de cohesie van de Marokkaanse cultuur.

Op de flap :


“Op een dag wordt de jongste Baba Baloek, een herder, bezocht door een mysterieus meisje dat hem inwijdt in de liefde. De ontdekking van lichamelijke behoeften gaat gepaard met het ontwaken van zijn bewustzijn. Zo komt hij er aan de hand van de verhalen die het meisje vertelt achter dat hij meer deelt met zijn voorouders dan de naam alleen. De jongens die overgebleven zijn in het dorp en die Baba Baloek dagelijks treiteren verdwijnen. Hij blijft alleen over met de achtergebleven vrouwen, met wie hij ook zijn erotische lessen deelt. Maar ook zij verdwijnen. Naar Paravion. Deze naam is een misvatting van de personages, die het opschrift par avion lezen als de naam van Amsterdam, de stad die elke middag zichtbaar wordt in de mirage”

Zoals het hier staat lijkt het alleen maar over erotiek te gaan. Als het gaat over leven met al je zintuigen, het tot jou nemen dus verder dan man/vrouw, dan is het zeker erotisch. Erotisch misschien ook in de zin dat alles in alles is, geen barrières, geen morele codes, één met de natuur.

Geheel in de lijn van het boek ben ik opgestaan en aan het eten begonnen. Zelfgebakken brood, een taart voor deze avond en zwanger van een droom.

Wednesday, June 9, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:05 pm

werken – groei – eenvoud

Geen idee hoe we er bijgekomen zijn maar in huis hebben we hier de boeken van Etty Hillesum opgediept. Daar komen weer mooie gesprekken van. Kijk, wat ik hier onderlijnd heb, en de andere met evengoed het grote boek in handen : zie hier.

In mijn tweede boek van haar staat “4 januari 1985” geschreven, 20 jaar geleden !

Ik doorbladerde het boek en glimlachte om wat ik toen onderlijnd had.

Groei en werken, eenvoud, ik zou het wellicht nog onderlijnen !

Verandert een mens dan nooit ?

En zeer, zeer bescheiden zijn, (…) steeds eenvoudiger worden. Zeer, zeer eenvoudig worden en zijn en léven. Niet alleen voor jezelf in je stille en beste momenten die eenvoud en wijdte in je voelen, maar ook in je dagelijkse leven, geen sensaties om je heen uitstrooien, niet interessant willen zijn, afstand doen. (…) Maar de eenvoud werkelijk in je leven en in de atmosfeer om je heen verwerkelijken. Ja werkelijk zeer bescheiden en eenvoudig zijn en wachten en openstaan en groeien laten en ook : werken. Ja, werken. (…) Werken en vertrouwen dat je synthese komt en dat het ergens naar toe gaat. Dat vertrouw ik toch immers al lang. Werken en daden die ineengrijpen en ineen passen en geen verloren leegten daartussen en veel en gestadig en bestendig werken.

Knappe vrouw, die Hillesum !

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.