Dewereldvankaat

Monday, May 31, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:30 am

And if I die today I’ll be a happy phantom,

and I’ll go chasing the nuns out in the yard.

Tori Amos

Komt het door de lente, door de vakantiedagen, geen idee, feit is dat er ‘s morgens twee routines in mijn ochtendritueel zijn geslopen.

Ik sta op en loop als een automatisme naar de toetsen. Ik zet het krukje op juiste hoogte, neem de partituur waar ik onbewust zin in heb en speel halfdronken van de slaap wat er op het blad staat. Soms lukt het, soms niet en dan kan ik in even onbewuste staat de stukken die niet lukken, tot tien, twintig keer overdoen om het toch maar goed te krijgen.

Of ik neem de laptop op mijn schoot en schrijf een verhaaltje, een stuk poëzie, schrijf wat verder aan het boek waaraan ik bezig ben, dit alles nog met slaap in de ogen.

Op weekdagen gaat dit net zolang door tot ik de klok dreigend zie kijken en nog net de douche haal. Het ontbijt moet er aan geloven. Niet erg gezond, vrees ik.

‘s Avonds net hetzelfde. Ik kan het bed niet in zonder toch nog even ‘gespeeld’ te hebben of zonder nog wat geschreven te hebben. Het schrijven is evenzeer spelen, zeker als ik mij aan wat poëzie waag. Ik jongleer maar wat met woorden en zie soms de humor van hun toevallig samenspel.

Moet ik mij zorgen maken over mijn mentale toestand ?

Leuk is het anders wel.

Of zijn dit ziekteverschijnselen van iemand die met alle vezels naar vakantie reikhalst ?

Advertisements

Sunday, May 30, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:15 pm

Op verkenning

De milde regen kon mij niet deren, maar ik zag er wel uit als Paddington, zij het met twee vlechtjes vanonder mijn regenhoed. Ik was werkelijk op stormen voorzien, gelukkig liep het niet zo’n vaart en kon ik tijdens de twaalf kilometerlange tocht toch nog genieten van wat zich in de bermen afspeelde.

De voorraad nieuwigheden – ik ben een beginneling ! – was groot. Hier gaan we : De smalle weegbree, de gele lis, de (doorgroeiende) boerenkers, de heggewikke, het duizendblad, en dan nog een stuk of 5 veel voorkomende plantjes die ik niet terugvind.

Eentje fascineert mij danig omdat het twee soorten bladen heeft. Het is een purperachtig bloempje met enerzijds gewone, gekartelde bladeren en anderzijds – en daar zal wel een naam voor zijn – zaadjes in de anderebladen. Misschien zijn dat niet eens blaadjes, en het moge de lezer onmiddellijk duidelijk zijn dat ik niet goed heb opgelet in de biologieles.

Hoe dan ook, er valt nog veel te ontdekken. Gelukkig kreeg ik onlangs een determinatietabel, misschien lukt het daarmee een beetje beter, want met een niet-kennersoog, lijkt het allemaal verdacht veel op elkaar !

Mijn bewondering voor de natuurkenners en biologen kan er alleen maar groter op worden !

Saturday, May 29, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:35 pm

Exhibitionisme

helpppp !Zijn weblogs exhibitionistisch ? Het was geen vraag, nee, het werd mij gewoon gezegd. Of misschien vroeg hij het mij wel en hoorde ik zijn antwoord al in de vraag.

*slik*, was het aan deze kant, want bij een 7 lettergrepenwoord als exhibitionistisch denk ik onmiddellijk aan een of andere gluiperd in het park met regenjas die zich met teveel gemak van zijn jasje ontdoet. Brrrr !

Thuisgekomen zocht ik troost bij meneer Van Dale die het, behalve het ziekelijk tentoonstellen van de geslachtsdelen het ook had over het te koop lopen met iets oneervols of afstotends.

Zo erg kan dit blogje toch niet zijn.

In hetzelfde gesprek kwam ook het woord dagboek eraan te pas.

Zelf ben ik een verwoed dagboekschrijver, maar tussen wat hier gedropt wordt en wat aan het dagboek toevertrouwd, dat heeft niet eens veel met elkaar van doen.

Ben ik, als ik andere blogs lees, bijgevolg een voyeur ? (kwestie van in dezelfde logica te blijven). Ik denk het niet en wel om de simpele reden dat de (meeste) blogs geen dagboeken zijn en geen exhibitionistische neigingen vertonen. Het is een (nieuw) literair genre op zich, het schrijven van korte colums of artikeltjes met een duidelijke persoonlijke signatuur.

De meeste blogjes lopen er trouwens uitzonderlijk goedgekleed bij.

Friday, May 28, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:09 pm

het onderhouden van relaties

Piglet schreef een humoristisch stukje over mensen met wie je geen contact meer houdt maar die in je hoofd hetzelfde blijven, terwijl jij avontuurlijk door het leven gaat. Ontzetting wanneer na een nieuwe ontmoeting, of door een toevallig nieuwtje via-via blijkt dat die ander heel andere wegen is opgegaan.

Moet je veel contact hebben met je vrienden ? Moeten, vrienden, het zijn twee woorden die moeilijk samen gaan.

Toch denk ik dat je zorg moet dragen voor je vrienden, het is in de alledaagsheid dat je ze leert kennen en dragen, niet in de grote zaken die iedereen weet. Relaties worden – zie hier de mening van kaat – gedragen door de kleine dingen, door het kleine zorgdragen.

Bij A. Gide las ik ergens – (Symphonie Pastorale) – dat wie niet trouw is in het kleine het ook niet is in het grote.

Het zal bij Piglet wel allemaal niet zo’n vaart gelopen hebben, maar het herinnerde mij wel aan iets dat niet evident is : dat je goeie relaties kunt hebben zonder ze te onderhouden.

Wat een ernst !

Tijd voor het weekend !

Thursday, May 27, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 4:44 am

Alle mensen aan het wandelen !



Het werd een wandeling doorheen bossen. De zon speelde nu en dan verstoppertje, maar het kon de eekhoorn op onze weg niet deren. Het werd een staargevecht : eekhoorn hield ons in het oog, wij hem. Wie zou het eerst wegwandelen ? De eekhoorn had meer geduld.

Ik vind het zalig zo, wandelen in de open natuur, alles in bloei. Alsof alles vrij komt, het hele lichaam zich ontspant en je door de natuur op de juist plek komt.

Gesprek over eenvoudiger leven. Ik zou het willen, hij ook, ik probeer het, hij ook. Dat ik eigenlijk minder werken wil en meer genieten. Waarom doe ik het niet ? Dat ik blij ben dat ik niet meer méér wil werken of méér verdienen dan ik verdien. Het is genoeg, het moet genoeg zijn.

We liepen door het bos en babbelden honderduit. Echte gesprekken gaan verdacht goed in dat bos, alsof je door de aarde zelf gekoesterd wordt, of misschien is het gewoon de stap die de ademhaling volgt en het ritme van het hart eindelijk niet meer in versnelling hoeft.

‘s avonds een filmpje. Thuis. Rozebottelthee, kamillethee.

Bijzonder rijke dag vond ik het. Bijzonder voldaan voelde ik mij.

Misschien komt het door het gezelschap, misschien ook door de eenvoudig van de dag. Of door alletwee.

Zou ik toch niet minder gaan werken ?

Wednesday, May 26, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:17 pm

Klaverblad

Tijdens mijn wekelijkse rit naar West-Vlaanderen zat vandaag Rutger Kopland naast mij in de auto. Heerlijke man. Ondanks de drukte werd het zalig ontspannend.

Zijn zware zelfzekere stem maakte me heel erg rustig.

Je moet het je maar voorstellen, laverend op een viervaksbaan iemand die tot je spreekt :

Ga nu maar liggen in de tuin,

de lege plekken in het hoge gras, ik heb

altijd gewild dat ik dat was, een lege

plek voor iemand, om te blijven.

Plots krijgt het autoklaverblad iets poëtisch.

Tuesday, May 25, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:29 pm

Passie

Avond doorgebracht met “The Piano”. Ik heb de film meermaals gezien, maar het was zovele jaren geleden dat ik mij afvroeg of ik er hetzelfde zou in zien.

Ooit kende Ada de grote liefde, met wie ze ook een kind had, maar deze verdween met de noorderzon. Sedertdien had Ada zichzelf opgesloten in een wereld van stilte en afstandelijkheid. Ze heeft geen contact meer met zichzelf tenzij via haar pianospel die de inheemsen ‘bezitterig’ noemen, muziek die je gaat bezitten, die iets over je brengt.

Buurman Baines herkende de passie in het pianospel en liet er zich door raken . Door hem leert dove Ada, puriteins en gesnoerd in zoveel jurken en corsetten, haar eigen verlangens kennen, haar passie, wordt ze terug een mens van vlees en bloed.

Schitterende muziek ook, de cd zal hier nog enkele dagen draaien.

Het verlangen van een ander dat je dichter bij jezelf brengt en je warm doet worden, teder ook, of halfslapenden wakker maakt.

Ik heb weer zin in pianospelen 😉

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:14 am
Even onderbreken

voor reclame.

Be there !

Monday, May 24, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:14 pm

Weerom



Het werd weer eens een van die laatavondgesprekken die zo typisch zijn voor de zomer. We zaten buiten in de tuin, de resten van het eten waren nog niet afgeruimd, de zon was al een flinke tijd achter de horizon verdwenen en onze gezichten flikkerden op door het kaarslicht.

Insectengeluiden die ik nog niet bij naam ken – er is hoop dat dit ooit komt ! – vormden de enige achtergrond.

– Zo zou het altijd moeten zijn, tijd zat, onder de sterren, met mensen die je graag ziet, met goed eten en muziek.

– En minder werken, we werken teveel, werd aangevuld.

We keken naar de sterren.

– Kijk, de Grote Beer.

We deden verbeten pogingen om nog meer sterrenbeelden te zien maar onze kennis was ontoereikend.

Voor ons hoefde niets ooit nog te veranderen.

Als ik al een romanticus ben, dan zeker niet de enige.

Gelukkig.

Sunday, May 23, 2004

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:45 am

Mooi

De avond was wondermooi.

Tom Waits zong op de achtergrond.

And those were the days of roses,

poetry and prose and Martha

all I had was you and all you had was me.

There was no tomorrows,

we’d packed away our sorrows

And we saved them for a rainy day.

Voel me als God na de schepping.

“En hij zag dat het goed was”.

Meer woorden hoeven niet.

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.