Dewereldvankaat

Wednesday, December 31, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 2:40 pm

Vrienden en feestjes



Er was kaviaar, er was champagne, er was tiramissu en tussendoor ook hoofdgerecht en daarvoor uiteraard nog soep, kortom er was veel en het was reuzelekker !

Er waren cadeautjes, er waren grappen, er werden veel foto’s genomen, er werd serieus gepraat, er werden nonssens verteld.

Mijn vrienden dus.

Op naar het volgend feestje deze avond. Andere mensen, andere omgeving, en nu-al-zeker-weten totaal andere stijl. Andere leefwereld. Andere soep, andere toostjes, andere cadeautjes en andere grappen en gesprekken.

Maar zeker ook mooi.

Ook vrienden dus.

Tuesday, December 30, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:54 am

Best Wishes for Mapendo

Tussen alle kerst-en nieuwjaarskaartjes zat vandaag een brief uit Bukavo, Rwanda. Een met de hand geschreven enveloppe, ik wist onmiddellijk van wie die afkomstig was.

Twaalf jaar geleden deed ik mijn eerste financiële adoptie. Eerlijk gezegd maakte het mij niet uit naar wie het geld exact ging, als mensen er maar baat bij hadden.

Het zal zoiets zijn als je eerste kleinkind, die ‘oudste’ blijf je bijzonder volgen. Ieder jaar krijg ik een foto van Mapendo, ondertussen al een serieuze jonge vrouw geworden. Vroeger kreeg ik ook rapporten van haar schooldirecteur. Het herinnerde mij aan de rapporten van mijn ouders, want ze kreeg ook punten op “wellevendheid” en “sociaal gedrag”.

Mapendo begint haar brief met dank. Iedere keer weer voel ik er mij wat verlegen om. Want het geld dat per dag naar haar gaat is nog niet eens een halve krant hier.

En voor haar maakt het toch alle verschil. Ze zit ondertussen in het hoger onderwijs en wordt leerkracht. Op het einde vermeldt ze nog even dat de situatie in haar land verbeterd is.

Mooi is dat.

Monday, December 29, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:05 pm

De (taal)strijd om het publiek



Op één woord na hoorde ik volgende gelijklopende uitdrukkingen op de VTM en op VRT. Aan u de keuze van wie welke zin is !


Het openbaar vervoer is een valabel alternatief.

Het openbaar vervoer is een goed alternatief.



Het zal wel niet toevallig zijn !

Sunday, December 28, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:30 pm

still frustrated



De vakantie is zo kort dat ik mij verplicht voel mijn nachten in te korten om zo meer te kunnen doen, lezen dus. Erg veel profijt heb ik er niet van, want zelfs met het beste boek durf ik wel weer in slaap te vallen als ik de voorbije nacht maar 4 uurtjes slaap heb gehad.

Frustratie alom, om alles wat ik nog wil doen, concreet : lezen, schrijven, werken aan een nieuwe website (de problemen met Flash-objecten hebben me wat gedemotiveerd, ik zal weeral hulp moeten vragen en daar ben ik niet goed in !), verder moet ik ook de eerst komende maanden wat zien te organiseren en … zoals het een jaareinde past, voor mezelf duidelijk maken welke doelen ik de volgende 3 maand gerealiseerd zien. Geen eindejaarsfenomeen dus hier, maar een driemaandelijkse evaluatie en bijsturing.

Massa’s tijd tekort.

Langzaam besef ik ook dat ik nooooooooit alles zal kunnen doen wat ik nog wil doen. Dat er altijjjjjjjjjd tijd te kort zal zijn.

Zijn we even optimistisch, niet ?

Saturday, December 27, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:58 pm

Onromantische gedachte ?



Ieder jaar vloek ik als ik merk dat ik alweer door de helft van de kerstvakantie zit en er nog neits gebeurd is van wat ik wou ‘zien te gebeuren’. De feestdagen vragen zoveel energie en tijd dat de andere dagen er precies worden door opgeslorpt.

Een echte feester ben ik niet. Voor mijn part mocht men van Kerst en OudEnNieuw één feest maken. En het liefste op zaterdag of zondag, zodat de andere dagen niet geheel verbleken en ik mezelf niet continu moet afvragen welke dag we nu eigenlijk zijn.

Anderzijds, eenmaal kerst voorbij is het grootste deel van het werkjaar voorbij, het mag dan in getal (maanden) niet zo zijn, wat inspanning betreft is het wel zo. Dus op naar de zomervakantie ?

Overdreven, ik weet het.

En volgend jaar wordt mijn wens al vervuld… zo lang duurt dat !

Dubbelzinnig als ik ben zie ik toch al weer uit naar het feestje met vrienden op dinsdagavond, de oudejaarsparty op … woensdagavond … het feest op … nieuwjaarsdag… ai ai ai …

Friday, December 26, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:11 pm

melig

Twee wandelingen in Bornem (Branst) omdat ik niet kiezen kon tussen de Scheldewandeling van 4 km en de 7 km in ‘bosrijk gebied’. In de wandelgids staat dat Bornem “futuristische woningen” heeft, geen idee wat ze daar mee bedoelen, maar dat er menig eigenaardig architecturaal talent te zien was, lijdt geen twijfel, al haalt geen enkel bouwwerk het natuurlijk op moeder natuur…

Kwestie van melig te zijn op tweede kerstdag …

De conditie lijkt niet vooruit te gaan. Ondanks het hardlopen, het zwemmen en het wandelen. Snif !

Thursday, December 25, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:55 pm

aan ieder een heerlijke kerstdag !


Wednesday, December 24, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:21 pm

weeral de laatste …

Kaat still has to go shopping ! … om kerstboodschappen te doen. Hopelijk zijn er nog cadeautjes over …

… en eten ook, want ik ben de kookprinses. (ai ai ai)

Tuesday, December 23, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:50 pm

autobiografie

Karen ArmstrongBegonnen aan Karen ArmstrongsWenteltrap‘ , het vervolg van ‘Door een nauwe poort’. Het zijn autobiografische verslagen van een grote vrouw. Door een nauwe poort ging over haar intrede en verblijf in het klooster in de jaren 60 en eindigt met haar uittrede. Geen zoeterigheid noch bitterheid, maar het verslag van een intelligente vrouw op zoek naar zingeving.

De Wenteltrap gaat over haar ‘opnieuw in de wereld zijn’, hoe moeilijk ze aansluiting vond bij een wereld die op een 6-tal jaren extreem was veranderd. Iedereen kwam plots op voor zijn mening, autoriteit werd openlijk in vraag gesteld, seks was vrij en zelfs in de Kerk waaide een wind van vernieuwing. (citaten)

Ik geniet van het boek en ‘in de verte’ is het herkenbaar. Zes jaar op een strenge katholieke school hebben bij mij ook z’n sporen achtergelaten. Zo wist ik op mijn 18de niet eens om te gaan met jongens en was ik geoefend in het gehoorzamen aan gezag. Zeg maar : bang gemaakt. Nu ben ik al lang niet meer zo gehoorzaam meer, maar de verwijtende vingertjes van de zusters zijn er nog altijd, of lees : veel dingen doe ik uit volle overtuiging maar toch nog vervolgd door een duister schuldgevoel dat ik alleen in de donkere tijd van het internaat kan terugplaatsen.

Later leerde ik paters kennen, mannen van formaat. Hun zicht op de wereld stond in schril contrast met dat van de zusters. Het waren intellectuelen met uitgesproken en dikwijls elkaar bevechtende meningen. Tegenover de brave gehoorzame homogene groep van zusters waarin ik was opgegroeid leerde ik hier de rebelse intellectuele mannen kennen die hun idealen in de wereld wilden brengen ipv er voor te bidden binnenskamers.

Armstrong, ondertussen internationaal gewaardeerd om haar kennis over de wereldreligies en haar pleidooi voor interreligieuze dialoog, zegt dat ze ergens altijd non gebleven is. Zoals ik weet dat wat ik ook geloof en niet geloof, vooral die paters altijd in mijn bloed zullen blijven zitten.

Believe it or not.

Monday, December 22, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:11 pm

Passie

Boekenpagina is bijgewerkt …

Kurt Bikkembergs Ik ben best jaloers. Merk het steeds meer.

Het overkwam mij deze avond dus opnieuw, terwijl ik een concert van het koor Capella di Voce , een koor onder leiding van Kurt Bikkembergs bijwoonde.

Jaren muziekschool en koorscholing achter mij gelaten en dus behoorlijk cultuurbarbaar wat koormuziek betreft, kreeg ik deze avond waarlijk kippenvel en dat terwijl ik niet eens zo’n emo-vrouw ben. Voeten op de grond, denk ik dan maar.

Jaloers was ik op die vrouwen die deel uitmaken van dat wondere geheel dat muziek heet, en dat louter doen door hun stem te gebruiken. Ze doen het met het gemak van een huisvrouw die tijdens haar afwas staat te zingen, maar wat er uitkomt is hemels, zo on-aards zelfs dat zelfs de grootste agnost meteen zekerheid over een god heeft.

Jaloers omdat je de passie in iedere noot hoort. Het gaat hen zo gemakkelijk af omdat ze het zich zo eigen hebben gemaakt. Jaloers kan ik zijn op C., omdat hij – welliswaar soms als een bezetene – kan opgaan in het tekenen, ontwerpen, bedenken … Ik kan met grote ogen kijken naar de sportman en sportvrouw, die elke dag trainen alsof ze niet anders doodgaan.

Zelf heb ik best wat passies die er mogen wezen en waar ik enige tijd kan in op gaan en gaandeweg heb ik al heel wat kunde opgedaan. Maar nooit die “constant” enkelvoudige focus, die heb ik niet. Die ogen die maar één ding zien, gisteren, vandaag en morgen. Die eten, bewegen, denken in één richting.

Ik heb veel passies.

Wat meteen alles verklaart. Passie in meervoud is een contradictie.

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.