Dewereldvankaat

Sunday, August 31, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:50 am

op zoek naar een nieuw leven

Nu ik weer volledig in het werk gesleurd ben, begin ik weer te twijfelen over mijn ware aard : vertoef ik van nature liever tussen mensen of zou ik in extremis toch het kluizenaarsleven verkiezen ?

Over deze vakantie betreur ik &eacute&eacuten ding : dat ik niet langer in Bali gebleven ben, anderhalve maand bijvoorbeeld. Het leven is er goedkoper dan hier, het hotel kostte 2,5 euro per dag en Bali lijkt mij veruit het beste eiland te zijn om als kluizenaar of anonimus te leven.

Ik stel het mij dan zo voor : veel boeken en mijn laptop. Ook toegang tot internet, maar zelfs dat is daar geen probleem. Soms lijkt het mij – en dat klinkt wellicht ongezond – dat ik alles liever vanop een afstand meemaak : bij voorkeur via het geschreven woord.

Hardop dromend is dit leven dan een leven van extreme regelmaat : ‘s morgens gaan lopen of indien mogelijk buiten zwemmen, in de voormiddag schrijven, in de namiddag lezen en in de vooravond beginnen aan de maaltijd die ik dan – toch wel – voor vrienden zou koken.

Kluizenaarsleven gaat hier dus niet op, maar wel : leven in rust, regelmaat, kleinschaligheid. Alles op wandelafstand. Geen auto, geen administratie. Papier enkel als ontmoeting tussen mensen.

Nu ik weer aan het werk ben is het ronduit beangstigend hoe snel alles gaat, hoe groot de druk is, hoe ik een klein radertje in een grote molen ben en mee moet, kost wat kost.

Misschien bestaat er een remedie. (Tell me, advise me !)

Twee boekjes inspireren wij alvast : eenvoudiger leven en opzeggen en wegwezen.

Het stukje over het wormgat had sommige vrienden bezorgd gemaakt, ook hier : alles gaat goed met mij, enkel heel veel thinking, thinking, thinking.

Saturday, August 30, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 1:51 pm

ochtendritueel

Ik slaap verder totdat alle slaap uit mij is gelopen,

zoals de laatste druppel uit een fles,

ik sta op, trek mijn dekbed recht,

de structuur begint bij het opmaken van je bed,

dan heb je al tenminste enige vooruitgang geboekt,

je moet jezelf kleine doelen stellen en die verwezelijken,

zou houd ik het met mezelf vol,

en daarna doe ik mijn buikspieroefeningen,

honderd achter elkaar, neem een douche,

kleed me aan, het is al middag,

op de terassen aan de overkant

zitten mensen te lunchen,

moet ik daar tussen gaan zitten ?

Uit : Sensaties In DSM, 30 aug. 2003, door Oscar van den boogaard

Standaard boekhandel Leuven

Het meisje uit De Standaard Boekhandel zit precies op mijn golflengte. Weet je, zei ze, ik plooi de krant maar liever niet, net als De Standaard Magazine, ik stop ‘m zo in de zak, want ik weet het uit ervaring : &eacute&eacutenmaal geplooid, dat komt nooit meer goed !

Kijk, da’s nu es iemand met gevoel voor een krant !

Friday, August 29, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:03 pm

lievert


Ik was weer eens

aan het schrijven.

Wat doe je ? vroeg je.

Ik ververs onze liefde, zei ik.

We lagen in bed

en lazen een gedicht.

Jij tussen de regels,

ik tussen de lakens.

al dit moois komt uit Jij lievert, een prachtboek van Geert de Kockere en Sabien Clement.

Thursday, August 28, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 9:51 am

geografie

Straks rijd ik met mijn nieuwe (joepie) autootje terug richting Leuven. Ik heb meteen mijn persoonlijk record gebroken wat betreft nachten buitenshuis verblijven. De voorbije 2 maand heb ik amper 15 keer (of iets minder) in het eigen bed geslapen. Uiteraard was er het verblijf in Bali, maar na Bali heb ik de weg naar mijn (eigen) huisje nooit meer goed gevonden. Het was zo erg dat ik wellicht zelfs mijn vrienden daar niet meer terug gevonden heb.

Ondertussen had ik mijn stek op diverse plaatsen waar ik heel erg thuis was/ben. Ondanks 16 jaar (of meer ?) Leuven zijn de Westvlaamse klanken in mijn taal weer heel sterk. Ziek van heimwee ben ik geweest. Niet wetend waar mijn thuis en leven is. Niet wetend of ik verder het pad moet gaan van mijn werk en leven in Leuven of dat ik kiezen moet voor een ander pad met waarschijnlijk andere mensen die de hoofdrol zouden spelen.

Het regent hier druk en het zal in Leuven wel niet beter zijn. De zomer is gedaan en ook het uithuizig zijn. Maanden vakantie zijn voorbij en ze hebben mij getekend, zij het niet in negatieve zin.

Heel wat emoties zijn door mij gegaan, opnieuw serieuze beslissingen gemaakt meestal zonder mensen rond mij heen. Ik kan heel stil zijn als het over ernstige dingen gaat.

Straks neem ik de auto en kom ik terug.

Een mijlpaal.

Tuesday, August 26, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:05 pm

Heimwee

Ik vind het zalig, alleen jammer dat ik te laat ontdekt heb dat Nederland 1 het iedere dag in de namiddag uitzendt :

Ik heb er als kind ooit nog nachtmerries aan overgehouden, maar nu vind ik het heerlijk. The sixties op en top, tot ‘over the top’. Zaaaaalig !

Het past ook helemaal bij mijn mood, want ik zit nog altijd in het wormgat vrees ik, nog geen weg terug gevonden !

Sunday, August 24, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 11:26 am

gisteren …

… een dagje Efteling. Niets dan lof voor het park, maar het gezelschap gaf toch – zoals gewoonlijk ! – de doorslag !

Friday, August 22, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 10:27 pm

terugrijden

wormgat door spiegelingWat voor soorten wormgaten zouden er allemaal bestaan ?

Mij lijkt het alsof ik de voorgaande weken via een wormgat in een andere paralelle wereld ben terecht gekomen waarin alles hetzelfde lijkt maar niets is zoals het was.

Ik vind de weg niet terug, alles lijkt mij bekend, meestal vanuit een ver verleden, maar aansluiting op het heden vind ik niet.

Naar verluidt ben ik soms heel ver weg, geen idee waar.

Leuk nieuws evenwel : autootje gekregen. Hup in de schoot geworpen, blinkend en prima in orde, volgetankt zelfs als mooie geste. Straks rijd ik gewoon ‘terug’, het wormgat in.

Thursday, August 21, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 12:14 am

Voor L’je


We zullen lang leven,

ook al leven wij kort als een voetstap.

Ook al regen de seconden,

volkt de sneeuw der minuten,

brandt de zon voor toch niet meer dan een uur.

We zullen lang leven, glijden

langs banen van licht : kinderen

in een speeltuin, een zwembad, een lunapark,

in parken weer wildgeworden van Pan.

We zullen lang leven en drinken,

elkaar drinken als gedistillleerde stilte

en vrolijk worden en stil

van deze onsterfelijkheid.

Hans Andreus

vertel hoeveel ik van je hou, vijfendertig liefdesgedichten

Amsterdam 1998

Wednesday, August 20, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 8:27 am

Ostracisme

collega'sGisteren met collega’s naar Ikea nieuwe meubels voor onze personeelskamer gekozen. Heerlijk zorgeloos om met iemand anders protemonee te mogen kiezen. Later op de avond bleven we hangen. Eerst om ergens te eten, dan om voluit bij iemand thuis in de (ook al Ikea-)zetels te zakken en als kinderen Playstation te spelen. De collega’s dus.

We raakten maar niet thuis en de man des huizes opperde nog even dat er hier wel slaapmogelijkheid was, een voorstel dat we niet konden aannemen, niemand woonde verder dan een kilometer.

Na zoveel spelletjes Playstation was het kind in ons helemaal wakker : zaterdag gaan we naar de Efteling.

Wie zegt dat collega’s saai zijn ?

Van onderstaand alvast geen last !

Ostracisme, het consequent negeren van de ander, is in zijn ergste vorm een metafoor voor de dood. William James, de Amerikaanse grondlegger van de psychologie, verzekerde in zijn ‘Principles of Psychology’ (1890) al dat er geen wreder straf bestaat dan een mens volkomen onopgemerkt door het leven te sturen, door alle ogen voorbijgestaard en slechts bejegend met zwijgen en stilte. Een mens moet opgemerkt worden, schrijft James. Begrijp de wreedheid: ,,Als niemand omkijkt als je binnenkomt, geen mens antwoordt als je spreekt, of zich bekommert om wat je doet: als iedereen je als een dode, als een niet-bestaand ding behandelt”.

Lees verder.

Monday, August 18, 2003

Filed under: Uncategorized — dewereldvankaat @ 4:04 pm

Dit gevoel ken ik zo goed …

foto uit New York Times, Copyright Associated Press

For many Internet addicts, the blackout last week was a rude reminder of just how decisively the vaunted 21st-century digital lifestyle can be laid low by a disruption in 19th-century electrons.

Lees verder

Goed gevonden, dat wel ! Mijn pc is ondertussen terug, maar vertoont nog ziekteverschijnselen wat betekent dat ik hem nogmaals moet missen…. Misschien helpt een vroom gebedje ?

Next Page »

Create a free website or blog at WordPress.com.